เมืองเกาะครึ่งร้อย พลอยแดงค่าล้ำ ระกำแสนหวาน หลังอานหมาดี ยุทธนาวีเกาะช้าง สุดทางบูรพา

วัดไผ่ล้อม

วัด ไผ่ล้อม อำเภอเมือง เป็นวัดเก่าแก่ที่มีอายุมากกว่า 150 ปี และมีบทบาทสำคัญที่สุดต่อการศึกษาของจังหวัดตราด และมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนเป็นอย่างดี เคยเป็นที่จำพรรษาของท่านเจ้าคุณวิมิลเมธาจารย์วรญาณคณานุรักษ์สังฆปราโมกข์ ซึ่งชาวตราดถือว่าเป็นบิดาแห่งการศึกษาของจังหวัด แม้ในปัจจุบันวัดนี้ก็ยังเป็นที่พึ่งพาของชาวบ้าน มีการพัฒนาอย่างสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมอยู่ตลอดมา

สิ่ง สำคัญภายในบริเวณวัด ได้แก่ สวนพุทธธรรมสำหรับให้ประชาชนได้ใช้เป็นที่ปฏิบัติธรรม พระอุโบสถที่ยังอยู่ในสภาพดีและเจดีย์พิพิธภัณฑ์สามท่านเจ้าคุณซึ่งเป็นที่ เคารพบูชาของชาวตราดและจังหวัดใกล้เคียง นอกจากนี้พระภิกษะสามเณรทุกรูปต่างก็ปฏิบัติตนตามหลักพระพุทธศาสนาอย่าง เคร่งครัดและมีแนวทางการสอนเน้นเรื่องความกตัญญูอันเป็นรากฐานที่มั่นคงใน การดำรงชีวิตของทุกคน

ประวัติวัดไผ่ล้อม

ตำบลบางพระ อำเภอเมือง จังหวัดตราด วัด ไผ่ล้อม จังหวัดตราด สร้างเมื่อพุทธศักราช 2326 (หนังสือรับรองสภาพวัด) ตั้งอยู่เลขที่ 238 ตำบลบางพระ อำเภอเมือง จังหวัดตราด มีพื้นที่ตั้งวัด 14 ไร่ 1 งาน 65 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ ด้านหลังศาลาการเปรียญ 5 ไร่ 2 งาน 2 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์สร้างสวนพุทธธรรมฯ กับเจดีย์ฯ 25 ไร่ 55 9/10 ตารางวา ปัจจุบันมีพื้นที่ทั้งหมด 44 ไร่ 3 งาน 54 ตารางวา

วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2445 พระวิมลเมธาจารย์ (เจ้ง จนฺทสโร) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส ขณะนั้นเสนาสนะทรุดโทรมมาก เพราะสร้างด้วยไม้ พ.ศ. 2452 พระยาสุนทราทรธุรกิจ เจ้าเมืองตราดได้อนุญาต ถวายวัดบุรินทร์ (ที่ตั้งวิทยาลัยสารพัดช่างตราดปัจจุบัน) ซึ่งเป็นวัดร้าง ครั้งเมืองตราดตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส (ปี พ.ศ. 2447) แต่วัดไผ่ล้อมซึ่งติดกับวัดบุรินทร์ไม่ร้าง เพราะพระวิมลเมธาจารย์ (เจ้ง จนฺทสโร) ได้ตกลงกับฝรั่งเศส ตามหลักธรรม และได้ทำการรื้อถอนกุฏิ ศาลาของวัดบุรินทร์ มาไว้ที่วัดไผ่ล้อม พ.ศ. 2458 ได้สร้างกุฏิทรงปั้นหยา (กุฏิพระวิมลเมธาจารย์) เป็นเรือนไม้ถูกไฟไหม้ ปี พ.ศ. 2518 สร้างใหม่ทรงเดิม สถานที่เดิม แต่เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก

พ.ศ. 2468 ได้รื้อโบสถ์หลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมออก แล้วสร้างโบสถ์หลังใหม่ตรงที่เดิม ก่อด้วยอิฐฉาบด้วยทรายผสมเปลือกหอยเผาแทนปูนซิเมนต์ ขนาดยาว 12 วา 1 คืบ 7 นิ้ว (อุโบสถหลังปัจจะบัน) เป็นเงิน 18,000 บาท ส่วนพระประธานหน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว ความสูงของเศียร 7 ศอก ไม่ทราบว่าประดิษฐานมาแต่ พ.ศ. ใด เพราะเป็นพระประธานองค์เดิมที่ปรับปรุงเรื่อยมา

พ.ศ. 2479 ก่อสร้างกำแพงแก้วรอบอุโบสถ จัดฉลองเมื่อ เดือน 6 ขึ้น 10 ค่ำ ตรงกับวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 (เหตุที่ล่าช้าเพราะเกิดสงครามอินโดจีน) พ.ศ. 2499 พระบุรเขตต์คณาจารย์ (พิม สนฺทโร เจ้าอาวาสองค์ต่อมาได้รื้อศาลาการเปรียญหลังเก่า มาสร้างศาลาการเปรียญพื้นไม้ตะเคียนหลังปัจจุบัน หอสวดมนต์พระวิมลเมธาจารย์เล่าว่าตั้งแต่บวชตั้งแต่ปี 2427 ก็มีอยู่แล้ว ไม่ทราบว่าสร้างมาเมื่อใด รวมอายุของวัดไผ่ล้อม (ถึง พ.ศ. 2549) 223 ปี

ขอบคุณรูปจาก http://www.thaimaptravel.com/articles-inner/location-temple/325.html